http://taakhar.blogfa.com/ fa blogfa.com Tue, 15 Dec 2009 22:19:18 GMT http://taakhar.blogfa.com/post-240.aspx <p align="baseline"> از بقال سر کوچه ی ما تا رهبر مبارزین یکی از گروهای ضد ظلم جهان با یک نامه یا حداقل چند کلام حرف ساده، اهانت عده ای از خدا بی خبر به تصویر گل بی خار قرن، امام روح الله(ره) را محکوم کردند و به اندازه خودشان لب خودشان را گاز گرفته اند که ای وای! به آقای ما توهین شد...</p><p style="text-align: center;"><img style="width: 400px; height: 276px;" src="http://sahameddin.googlepages.com/Jamaran20175.jpg" /></p><p>حتی چند روز پیش در جایی یک دختر بچه 4 ساله را دیدم که ضمن پاک کردن آب دماغش از نزدیکی های لبانش به توهین کنندگان به امام(ره) بد و بیراه می گفت... عکسش در سایت ها هست، بگردید پیدا می کنید!</p><p>جمعی از دانش آموزان مدارس ایران در اعتراض به این عمل وقیحانه عکس های امام(ره) را به سینه زدند و به مدسه می روند.</p><p>دانشجویان را نگو که دیگر فکر نکنم به این زودی ها بتوان این همه محب امام(ره) در دل دانشگاه در یک مکان گیر آورد.</p><p>تقریبا هیچ دانشگاهی نبود که عکس امام(ره) را بالا نگرفته باشند و دانشجویان به نشانه ی بیعت مجدد با آقای خوبی ها مشتی به سوی برخی سیاسیون رنگی! گره نکرده باشند.</p><p>فقط یک نمونه بگویم می گویند تا حالا این همه عکس امام(ره) در پلی تکنیک تهران بر روی دست دانشجویان بالا نرفته بود.</p><p>از آن طرف دنیا هم با هر وسیله ای که فکرش را بکنی به امام(ره) عرض اردادتی شده است.</p><p>حتی آقای هاشمی هم که به خاطر عقب ماندن از ولی فقیه زمان مورد سرزنش مردم است این کار سبزهای اموی را محکوم کرد.</p><p>ولی خودمانیم 70 میلیون! کسی که نیست!</p><p>چرا خانواده امام (ره) ککشان به خاطر توهین به امام(ره) نمی گزد؟! چرا اهانت به مقدس ترین مرد قرن را محکوم نمی کنند؟</p><p>مگر نه اینکه امام را دوست دارند؟ حالا از بد حادثه کسانی که این کار زشت را انجام دادند رنگ سبز موسوی (نه علوی) را بر تن داشتند، چرا نباید میان حزب بازی و اعتقادشان، به امام(ره) احترام بگذارند؟!</p><p>راستی راستی این بیت امام(ره) همه "چپ" کرده اند!</p> Tue, 15 Dec 2009 22:19:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=taakhar&postid=240 taakhar http://taakhar.blogfa.com/post-240.aspx http://taakhar.blogfa.com/post-239.aspx <p align="baseline" style="text-align: justify;">تصميم گرفتم به جاي گلايه از دستگاه هاي تبليغي و رسانه هاي جمعي به خاطر فراموس كردن ايام شهادت حضرت مسلم عليه السلام خودم خبر شهادت اولين قرباني ماجراي كربلا را بدهم.<br /><br />امروز روز عرفه بود، اما در كنارش آخرين روز ايام شهادت پيام آور حسين عليه السلام هم بود كه متاسفانه كسي در اين صدا و سيماي اسلامي يادش نبود براي اولين كسي كه در كوفه سرش بلاي داري عشق اهل بيت (ع) رفت عرض تسليتي به امام زمان (ع) داشته باشد.<br /><br />من هم كه بلد نيستم؛ ولي ديدم همين كه بنويسم كه اي اهل عالم كوفيان در ازاي تبليغ دستگاه حكومت طاغوتي يزيد كه لعنت خدا بر او باد سر از بدن سفير اباعبدالله (ع) جدا كردند.<br /><br />مردم بدانيد كه ياران اهل بيت (ع) اگر هديه ي قابل تقديمي به آل الله پيدا نكنند سر خود را مي دهند.<br /><br />گريه براي حضرت مسلم در اين روزها مجوز گريه براي حسين در كربلا است.<br /><br />سلام علي قلب زينب الصبور/ ياعلي</p><p style="text-align: right;">تصاوير زير مربوط مراسم مسلميه در حرم حضرت شاه العبدلظيم حسني عليه السلام است:</p><p align="baseline" style="text-align: center;"><img src="http://media.farsnews.com/Media/8809/ImageReports/8809060282/4_8809060282_L600.jpg" style="width: 343px; height: 529px;" /></p><p align="baseline" style="text-align: center;"><img height="337" width="484" src="http://media.farsnews.com/Media/8809/ImageReports/8809060282/3_8809060282_L600.jpg" /></p><p align="baseline" style="text-align: center;"><img height="338" width="486" src="http://media.farsnews.com/Media/8809/ImageReports/8809060282/2_8809060282_L600.jpg" /></p><p style="text-align: center;"><img height="322" width="463" src="http://media.farsnews.com/Media/8809/ImageReports/8809060282/8_8809060282_L600.jpg" /></p><p style="text-align: justify;"><br /></p> Fri, 27 Nov 2009 18:14:41 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=taakhar&postid=239 taakhar http://taakhar.blogfa.com/post-239.aspx http://taakhar.blogfa.com/post-238.aspx <p style="text-align: center;"><img src="http://ma1348.jeeran.com/sadegh/j44.jpg" /></p> Wed, 14 Oct 2009 06:41:22 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=taakhar&postid=238 taakhar http://taakhar.blogfa.com/post-238.aspx http://taakhar.blogfa.com/post-237.aspx <p style="text-align: justify;">قديم ها به اين روزها كه مي رسيديم، در مساجد محل نمايشگاه هاي بزرگي راه مي انداختند و شب ها هم بعد از نماز مغرب و عشا برنامه هاي مختلف فرهنگي مثل اجراي سرود و تئاتر و ... براي اهالي محل ترتيب مي دادند.</p><p style="text-align: center;"><img height="427" width="305" src="http://www.mshohada.ir/pics/large/img497.jpg" /></p><div style="text-align: justify;">قديم تر از آن به اين روزها كه مي رسيديم تنه بچه هاي محل لباس نظامي مي پوشاندند و آنها هم با ذوق و شوق به ياد پدرها و دايي ها و عموهايشان كه الان فقط از آنها قاب عكسي باقي است با سرود "ممد نبودي..." زندگي مي كردند.</div><p style="text-align: justify;">اما قديم تر از آن جدي جدي جوان هاي رعناي شهر و روستا از زير قرآن رد مي شدند و درميان صداي گريه مادر و خواهر ها براي يك چيزي مثل "عشق" راهي جبهه مي شدند تا الان من و تو پشت كامپيوترهايمان بشينيم  و اين دنياي بي وفا را آباد كه نه؛ خراب تر نكنيم!</p><div style="text-align: center;"><img src="http://dardedel.persiangig.com/image/shahadat.jpg" style="width: 344px; height: 246px;" /></div><div style="text-align: justify;"><br />حالا فهميدي چرا قديم ها يك هفته ي اول مهر كارمان چرخيدن لاي عكس ها و خاطرات شهدا و جانبازها بود؟ آخر "آدم" باحال هاي محل نزديك مهر كه مي شد انگار قلب شان آرام و قرار نداشته باشد، آستين بالا مي زدند و يك گوشه حياط مسجد را شبيه "ميخانه" ي شهدا يا همان سنگرهاي جنگ مي كردند.</div><p style="text-align: justify;">راستش را بخواهيد آن زمان وقتي نگاهم به عكس بدن هاي از آب پاكتر شهدا مي افتاد حالم تغيير مي كرد ولي خوب آنقدر متحول نمي شدم كه الان اين وضعم نباشد، بگذريم...</p><p align="baseline"></p><div style="text-align: center;"><img style="width: 409px; height: 306px;" src="http://www.sharemation.com/mahdi99/0080.jpg" /></div><div style="text-align: justify;"><br />مهم نيست كه شهدا ياد كردن را بلد نبوديم مهم اين است كه آنها قطعا به ياد ما بودند تا الان به يادشان باشيم، چون اگر از آنها كششي نباشد ما هم به آنها كششي نخواهيم داشت، باور كنيد!</div><div style="text-align: justify;"><br />اين روزها بمب هاي چند تني بعثي ها بر سر زن و بچه ي مردم ريخته مي شد، تا آنها هم مثل ژاپني ها دست تسليم را جلوي حرف زور غرب بالا بگيرند اما قلب هاي وصل به كربلاي بچه هاي ايران خواب از چشمان نامردهاي جهان برد تا ما الان هنوز بگوييم سلام بر حسين(ع)... </div><div style="text-align: justify;"><br />اين روزها گلوله ها تن دختر و پسرهاي مظلوم را تكه تكه مي كرد تا پدر و مادرهايشان ديگر اذان در گوش آنها نگويند اما توسل تك تير اندازها(به خاطر كمبود سلاح همه بايد تك تيرانداز مي شدند) به علي اصغر(ع) دماغ لاشخورهاي دنيا را به خاك ماليد...</div><div style="text-align: justify;"><div style="text-align: center;"><img style="width: 385px; height: 296px;" src="http://na3lehozur.persiangig.com/image/23.JPG" /></div>بي خيال بگذار از امروز بگويم... امروز دلهاي بچه مسلمون هاي ايراني چون به خاك همان شهدا راه دارد حال "شيطان" پرست هاي بدبخت زمان را مي گيرد...</div><div style="text-align: justify;"><br />امروز ديگر نه كسي مي گذارد "آب" بر روي خدايگان زمين بسته شود نه صداي "علي" براي چاه شهر پخش مي شود، امروز هنوز "علي" دستور نداده غلام ها در آتش راه مي روند و سالم بيرون مي آيند...</div><p>***** </p><div style="text-align: justify;">اول- براي اينكه غير از شهادت راه ديگري براي مرگمان وجود نداشته باشد شادي روح شهدا صلواتي تقديم حضرت زهرا(س) كنيد.<br /><br />دوم- مثل هميشه براي حال گرفته ي ما دعا كنيد.</div><p>سوم- يكي به اين خاتمي بگويد دروغ چيز بدي است!</p> Wed, 23 Sep 2009 22:41:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=taakhar&postid=237 taakhar http://taakhar.blogfa.com/post-237.aspx http://taakhar.blogfa.com/post-236.aspx <p align="baseline">پرونده رمضان 1430 با حلول ماه شوال بسته شد تا اگر خدا بخواهد از فردا با خيال راحت دروغ بگوييم، خيانت كنيم، سر اين و آن را گول بماليم، راست راست حرف از امام و شهدا بزنيم دست آخر چپ برويم...</p><p style="text-align: center;"><img height="292" width="390" src="http://www.abdulazim.com/persian/gallery/image_pic/allimage/11.jpg" /></p><p>مي گويند بر اساس وعده الهي در ماه رمضان شيطان رجيم كه دوست و همكار صميمي نفس درب و داغون بنده و امثال بنده است در بند گرفتار است و اجازه جُم خوردن ندارد، به همين خاطر تنها منبع و منشا كج روي هاي انسان ها شاگرد خلف او يعني همان نفس سركش است.<br /><br />به همين خاطر بايد در رمضان احساسي پديد آيد كه گويا راه و چاه از هم جداترند و تشخيص اينكه چگونه بايد به كاروان امام حسين(ع) رسيد راحتر!<br /><br />در رمضان نبايد چشم ها بعضي فرشته هاي زميني را زيبا ببيند، گوش ها نبايد با شنيدن حرف هاي نشنيدني حال كنند، زبان بايد رام باشد، قلب اما از همه مهمتر بايد سليم باشد، اصلا گويي يك ماه روح و جان بايد خدايي شود، خدايي...<br /><br />اما راستش را بخواهيد تمام عناصر در معرض گناه اينجانب فرزند آدم رمضان و غير رمضانش فرقي ندارند و به قول بچه هاي با حال تهران "بيق بيق اند"!<br /><br />اشتباه نشود نمي گويم بنده نماينده همان شيطانم كه الحمدالله به مرحله ي سيا لشگري آل الله رسيديم اما حرف جاي ديگري است، بحث بر سر اين است كه هر كس و ناكسي كه توجه شيطان را به خود جلب نمي كند تا او برايش نقشه بكشد تا بعد از طي سلامت مسير به امام حسين(ع) برسد.<br /><br />اگر موضوع را گرفتيد براي سلامتي امام عصر(عج) صلواتي ختم كنيد تا بعد...<br /><br />بر اين اساس بنده حقير از خداي رحيم مي خواهم مرا هم به مرحله ي دشمني شيطان برساند تا از آنجا ان شا الله به عشق زمين و زمان برسيم؛ تمام!<br /><br />*****<br />اول- مهرتان مبارك! بالاخره فصلي عوض مي شود ديگر!<br /><br />دوم- گويا بايد ديگر براي جنابان كروبي، خاتمي و ميرحسين شمع گودباي پارتي تهيه كرد.<br /><br />سوم- اوضاع خيت است، چرا تحولي پيش نمي آيد!<br /><br />چهارم- ... بماند!<br /></p> Sun, 20 Sep 2009 12:05:00 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=taakhar&postid=236 taakhar http://taakhar.blogfa.com/post-236.aspx http://taakhar.blogfa.com/post-235.aspx <p align="baseline">چند تن از دوستان و آشنايان ظهر امروز به سفر كربلا راهي شدند...<br /><br />تا به حال مثل امروز دلم براي كربلا تنگ نشده بود...<br /><br />گرچه دوريم ولي با تو سخن مي گوييم:<br /><br />السلام عليك يا اباعبدالله الحسين</p><p style="text-align: center;"><img height="261" width="402" src="http://www.mehrnews.com/mehr_media/image/2006/08/217563_orig.jpg" /></p><div style="text-align: center;">******* </div><p>صادق لاريجاني رئيس قوه اي شد كه مردم زياد دل خوشي از آن ندارند خدا كمكش كند...<br /><br />هاشمي رفسنجاني و احمدي نژاد در مراسم معارفه لاريجاني با هم خوش و بش كردند!<br /><br />كروبي هچنان مسخ شده‌ي دستان اطرافيان ناباب! خود است و اراجيف سر هم مي كند...<br /><br />آخر هفته‌ي جاري مهم است، دعا كنيد...<br /></p> Mon, 17 Aug 2009 14:02:36 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=taakhar&postid=235 taakhar http://taakhar.blogfa.com/post-235.aspx http://taakhar.blogfa.com/post-234.aspx <p align="baseline" style="text-align: justify; direction: rtl; unicode-bidi: embed;" dir="rtl"><span lang="FA" style="font-size: 10pt; line-height: 115%;">روی پیشانی ما از قدیم الایام نوشته اند "نوکران بی جیره و مواجب" هیئت های امام حسین(ع) که هر چه داد و بیداد می کنیم انگار نه انگار...</span></p><p style="text-align: center; direction: rtl; unicode-bidi: embed;" dir="rtl"><img src="http://www.negarkhaneh.ir/fa/usergallery/2008/2/Osta%5C111.jpg" /></p> <p style="text-align: justify; direction: rtl; unicode-bidi: embed;" dir="rtl"><span lang="FA" style="font-size: 10pt; line-height: 115%;">ولی آنها که من می شناسم - البته نه از طریق علم و بحث بلکه از روی محبت خونی و عشق قلبی- می بینند و می شنوند پس حتما یه راز و رمزی دارد که ما را مثل گرسنه های دائم العمر این و آن ور می برند...</span></p> <p style="text-align: justify; direction: rtl; unicode-bidi: embed;" dir="rtl"><span lang="FA" style="font-size: 10pt; line-height: 115%;">اما حسین جان بدان ما خسته نمی شیم تو بکش ما رو ما می ایم...</span></p> <p style="text-align: justify; direction: rtl; unicode-bidi: embed;" dir="rtl"><span lang="FA" style="font-size: 10pt; line-height: 115%;">خدا می داند شاید اگر لحظه ای بهانه ای برای درد و دل نداشته باشم بروم و پشت سرم رو هم نگاه نکنم...</span></p> <p style="text-align: justify; direction: rtl; unicode-bidi: embed;" dir="rtl"><span lang="FA" style="font-size: 10pt; line-height: 115%;">اما خوب آقا جان این دل فقط انگار ذکر شما رو بلده ببخشید اگر درعین بی لیاقتی با شماست...</span></p> Sat, 08 Aug 2009 20:56:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=taakhar&postid=234 taakhar http://taakhar.blogfa.com/post-234.aspx http://taakhar.blogfa.com/post-233.aspx <p dir="rtl" style="text-align: justify; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span lang="FA" style="font-size: 10pt; line-height: 115%;">آقای <a target="_blank" href="http://biataberavim.blogfa.com/" title="رفیق با باب" style="color: rgb(255, 51, 51);">محمدرضا باقری</a><a href="http://biataberavim.blogfa.com/"> </a>بخواند:</span></p><p dir="rtl" style="text-align: center; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span lang="FA" style="font-size: 10pt; line-height: 115%;"><img height="325" width="435" src="http://i33.tinypic.com/16hnlvl.jpg" /></span></p><span lang="FA" style="font-size: 10pt; line-height: 115%;">سال گذشته در چنین زمانی البته به زمان قمری این بنده بدخت و نوکر رو سیاه حضرت زهرا(س) در مدینه بودم.<br /><br />به یاد آن شب اولی که جانم به لبم آمد و دوباره برگشت.<br /><br />به یاد بغضی که وقتی به گریه تبدیل شد، جگر سوز بود...<br /><br />به یاد ذکر یاعلی در جشن ولادت کاروان در هتل...<br /><br />به یاد ذکر لعن علی عدوک یا علی در آن روز...<br /><br />به یاد قراری که با مادر سادات گذاشتم و امسال هدیه اش را می گیرم. ان شاالله.<br /><br />و البته به یاد زیارت عاشواری روز آخر مدینه با ...</span> Mon, 27 Jul 2009 13:26:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=taakhar&postid=233 taakhar http://taakhar.blogfa.com/post-233.aspx http://taakhar.blogfa.com/post-232.aspx <!--[if gte mso 9]><xml> <w:WordDocument> <w:View>Normal</w:View> <w:Zoom>0</w:Zoom> <w:PunctuationKerning/> <w:ValidateAgainstSchemas/> <w:SaveIfXMLInvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:IgnoreMixedContent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:AlwaysShowPlaceholderText>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:Compatibility> <w:BreakWrappedTables/> <w:SnapToGridInCell/> <w:WrapTextWithPunct/> <w:UseAsianBreakRules/> <w:DontGrowAutofit/> </w:Compatibility> <w:BrowserLevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:LatentStyles DefLockedState="false" LatentStyleCount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><p> </p><p style="text-align: justify;" dir="RTL" class=" "><span lang="FA" style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma;">اين روز ها سالگرد پذيرش قطعنامه 598 و در نتيجه پايان 8 سال دفاع مقدس توسط مرد ملكوتي زمان، امام خميني (ره) است.</span></p> <p style="text-align: justify;" dir="RTL" class=" "><span lang="FA" style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma;">خوب اين كه ديگر بايد بار و بنديل را خط مقدم جنگ با كفار جمع كرد و به شهر و زندگي و ... بازگشت شايد براي امثال من، خوب و قشنگ باشد ولي انسان هايي كه ما از جنگ سراغ داريم با شنيدن اين خبر جگر سوز شدند و از ته دل به حال رفقاي شهيدشان قبطه خوردند.</span></p> <p style="text-align: justify;" dir="RTL" class=" "><span lang="FA" style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma;">من انسان هايي را سراغ دارم كه تا ماه ها به خاطر اين موضوع از عمق جان ناراحت بودند و بعضي هاشان البته به كاروان شهدا پيوستند.</span></p> <p style="text-align: justify;" dir="RTL" class=" "><span lang="FA" style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma;">اين قلم رنجور و درب و داغان قطعا ياراي توصيف دنياي سراسر شور و عشق عاشقان راه امام حسين(ع) را ندارد اما چند روزي است كه نگاهش به يك جمله ي پر رمز و راز از امام خميني(ره) مي افتد كه به حال و هواي اين روز ها بي شباهت نيست.</span></p> <p style="text-align: justify;" dir="RTL" class=" "><span lang="FA" style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma;">امام خميني (ره) در بخشي از پيام خود كه به مناسبت كشتار خونين مكه و پذيرش قطعنامه صادر كردند مي فرمايند: <strong>و خدا مى داند كه راه و رسم شهادت كور شدنى نیست، و این ملتها و آیندگان هستند كه به راه شهیدان اقتدا خواهند نمود.</strong></span></p> <p style="text-align: justify;" dir="RTL" class=" "><span lang="FA" style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma;"> اين جمله يعني تمام آنچه امروز بايد با صداي بلند فرياد زد تا كساني خيال نكنند خدا باب "شهادت" را 3 قفله كرده و ما را با راه شهيدان كاري نيست.</span></p> <p style="text-align: justify;" dir="RTL" class=" "><span lang="FA" style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma;"> درست بعد از انتخابات 22 خرداد<span>  </span>بود كه تني چند از آموزش ديده هاي اردوگاه منافقين در عراق، زورشان را بر سر شيشه بانك ها خالي كردند و ...</span></p> <p style="text-align: justify;" dir="RTL" class=" "><span lang="FA" style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma;"> كاش مي دانستند ما هر هفته باك بنزين قلب هايمان را بالا سر نوجوانان شهيد شده در كربلاي ايران (شلمچه) پر مي كنيم و تا از زير قرآن امام رضا(ع) وارد كاروان حسين(ع) نشويم بي خيال ماجرا  هم نمي شويم. ان شا الله.</span></p> <p style="text-align: center;" dir="RTL" class=" "><span lang="FA" style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma;"> ****</span></p><p style="text-align: center;"><img src="http://taakhar.persiangig.com/image/amir.jpg" /></p> <p></p> <p style="text-align: justify;" dir="RTL" class=" "><span lang="FA" style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma;">اول- اين عكس متعلق به خاك پر بركت (توضيحش براي بعد!) شهيد «امير حسين ناطقي» است.</span></p> <p style="text-align: justify;" dir="RTL" class=" "><span lang="FA" style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma;">دوم- دعا كنيد كه كارمان گير نظر لطف مادر سادات است.</span></p> <p><span lang="FA" style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma;">سوم- امام(ره) در همان پيام: و همین تربت پاك شهیدان است كه تا قیامت مزار عاشقان و عارفان و دلسوختگان و دارالشفاى آزادگان خواهد بود.</span></p> Sun, 19 Jul 2009 11:39:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=taakhar&postid=232 taakhar http://taakhar.blogfa.com/post-232.aspx http://taakhar.blogfa.com/post-231.aspx <p align="baseline" style="text-align: justify;">امام موسي كاظم (ع) ابوالحسن موسي بن جعفر (ع) امام هفتم از ائمه اثني عشر (ع) ونهمين معصوم از چهارده معصوم (ع) تولد آن حضرت در ابواء (محلي ميان مكه و مدينه) به روز يكشنبه هفتم صفر سال 128 يا  129 ق واقع شد.</p><div style="text-align: center;"><img height="216" width="330" src="http://www.ya-hussain.com/int_col1/pictures/kazmain/k2.JPG" /></div><p style="text-align: justify;"><br /> به جهت كثرت زهد و عبادتش معروف به (العبد الصالح) و به جهت علم و فرو خوردن خشم و صبر بر مشقات و آلام زمانه مشهور به (الكاظم) گرديد. آن حضرت به كنيه هاي ابو ابراهيم و ابو علي نيز معروف بوده است. مادر آن حضرت حميده كنيزي از اهل مغرب يا اندلس (اسپانيا) بوده است و نام پدر حميده را صاعد مغربي (بربري) گفته اند ..... برادران ديگر امام از اين بانو اسحاق و محمد ديباج بوده اند. امام موسي الكاظم (ع) هنوز كودك بود كه فقهاي مشهور مثل ابوحنيفه از او مسئله مي پرسيدند و كسب علم مي كردند بعد از رحلت پدر بزرگوارش امام صادق (ع) (148 ق) در بيست سالگي به امامت رسيد و 35 سال رهبري و ولايت شيعيان را برعهده داشت....<br /><br /><strong>  چگونگي به امامت رسيدن آن حضرت:</strong><br /><br /> در زمان حيات امام صادق (ع) كساني از اصحاب آن حضرت معتقد بودند پس از ايشان اسماعيل امام خواهد شد. اما اسماعيل در زمان حيات پدر از دنيا رفت ولي كساني مرگ او را باور نكردند و او را همچنان امام دانستند پس از وفات حضرت صادق (ع) عده اي چون از حيات اسماعيل مأيوس شدند پسر او محمد بن اسماعيل را امام دانستند و اسماعيليه امروز بر اين عقيده هستند و پس از او پسر او را امام مي دانند و همينطور به ترتيب و به تفضيلي كه در كتب اسماعيليه مذكور است. ـ پس از وفات حضرت صادق (ع) بزرگترين فرزند ايشان عبدالله نام داشت كه بعضي او را عبدالله افطحمي دانند اين عبدالله مقام و منزلت پسران ديگر حضرت صادق (ع) را نداشت و به قول شيخ مفيد در�ارشاد� متهم بود كه در اعتقادات با پدرش مخالف است و چون بزرگترين برادرانش از جهت سن و سال بود ادعاي امامت كرد و برخي نيز از او پيروي كردند اما چون ضعف دعوي و دانش او را ديدند روي از او برتافتند و فقط عده قليلي از او پيروي كردند كه فطحيه موسوم هستند.<br /><br />ـ برادر ديگر امام موسي كاظم (ع) اسحق كه برادر تني آن حضرت بود به ورع و صلاح و اجتهاد معروف بود اما برادرش موسي كاظم (ع) را قبول داشت و حتي از پدرش روايت مي كرد كه او تصريح بر امامت آن حضرت كرده است.<br /><br />ـ برادر ديگر آن حضرت به نام محمد بن جعفر مردي سخي و شجاع بود و از زيديه جاروديه بود و در زمان مامون در خراسان وفات يافت اماجلالت قدر و علو شأن و مكارم اخلاق و دانش وسيع امام موسي كاظم (ع) بقدري بارز و روشن بود كه اكثريت شيعه پس از وفات امام صادق (ع) به امامت او گرويدند و علاوه بر اين بسياري از شيوخ و خواص اصحاب حضرت صادق (ع) مانند مفضل ابن عمر جعفي و معاذين كثير و صغوان جمال و يعقوب سراج نص صريح امامت حضرت امام موسي الكاظم (ع) را از امام صادق (ع) روايت كردند و بدين ترتيب امامت ايشان در نظر اكثريت شيعه مسجل گرديد.<br /><br /> <strong> ـ شخصيت اخلاقي:</strong><br /><br /> او در علم و تواضع و مكارم اخلاق و كثرت صدقات و سخاوت و<br /><br /> بخشندگي ضرب المثل بود. بران و بدانديشان را با عفو و احسان<br /><br /> بيكران خويش تربيت مي فرمود.<br /><br />  شبها بطور ناشناس در كوچه هاي مدينه مي گشت و به مستمندان كمك مي كرد. مبلغ دويست، سيصد و چهارصد دينار در كيسه ها مي گذاشت و در مدينه ميان نيازمندان قسمت مي كرد. صرار (كيسه ها) موسي بن جعفر در مدينه معروف بود. و اگر به كسي صره اي مي رسيد بي نياز مي گشت معذلك در اطاقي كه نماز مي گذارد جز بوريا و مصحف و شمشير چيزي نبود.<br /><br /> <strong> ـ برخورد حاكمان سياسي معاصر با امام:</strong><br /><br />مهدي خليفه عباسي امام را در بغداد بازداشت كرد اما بر اثر خوابي كه ديد و نيز تحت تأثير شخصيت امام از او عذرخواهي كرد و به مدينه اش بازگرداند گويند كه مهدي از امام تعهد گرفت كه بر او و فرزندانش قيام نكند اين روايت نشان مي دهد كه امام كاظم (ع) قيام را در آن زمان صلاح و شايسته نمي دانسته است و با آنكه از جهت كثرت عبادت و زهد به (العبد الصالح) معروف بوده است بقدري در انظار مردم مقامي والا و ارجمند داشته است كه او را شايسته مقام خلافت و امامت ظاهري نيز مي دانستند و همين امر موجب تشويش و اضطراب دستگاه خلافت گرديده و مهدي به حبس او فرمان داده است.<br /><br />ـ زمخشري در (ربيع الابرار) آورده است كه هارون فرزند مهدي در يكي از ملاقاتها به امام پيشنهاد نمود فدك را تحويل بگيرد و حضرت نپذيرفت وقتي اصرار زياد كرد فرمود مي پذيرم به شرط آن كه تمام آن ملك را با حدودي كه تعيين مي كنم به من واگذاري، هارون گفت حدود آن چيست؟ امام فرمود يك حد آن به عدن است حد ديگرش به سمرقند و حد سومش به افريقيه (آفريقا) و حد چهارمش كناره درياي خزر است. هارون از شنيدن اين سخن سخت برآشفت و گفت: پس براي ما چه چيز باقي مي ماند؟ امام فرمود:<br />مي دانستم اگر حدود فدك را تعيين كنم آن را به مامسترد نخواهي كرد (يعني خلافت و اداره سراسر كشور اسلام حق منست) از آن روز هارون كمر به قتل موسي بن جعفر (ع) بست. در سفر هارون به مدينه هنگام زيارت قبر رسول الله (ص) در حضور سران قريش و روساي قبايل و علما و قضات بلاد اسلام گفت: السلام عليك يا رسول الله، السلام عليك يا بن عم و اين را از روي فخر فروشي به ديگران گفت. امام كاظم (ع) حاضر بود و فرمود: السلام عليك يا رسول الله، السلام عليك يا ابت (يعني سلام بر تو اي پدر من)مي گويند هارون دگرگون شد و خشم از چهره اش نمودار گرديد.<br /><br /> <strong>  زندان نمودن امام و چگونگي شهادت:</strong><br /><br />درباره حبس امام موسي (ع) به دست هارون الرشيد شيخ مفيد در ارشاد روايت مي كند كه علت گرفتاري و زنداني شدن امام، يحيي بن خالد بن بر مك بوده است زيرا هارون فرزند خود امين را به يكي از مقربان خود به امام جعفربن محمد ابن اشعث كه مدتي هم والي خراسان بوده است سپرده بود و يحيي بن خالد بيم آن را داشت كه اگر خلافت به امين برسد جعفربن محمد را همه كاره دستگاه خلافت سازد و يحيي و بر مكيان از مقام خود بيفتند. جعفر بن محمد بن اشعث شيعه بود و قايل به امامت موسي (ع) و يحيي اين معني را به هارون اعلام مي داشت. سرانجام يحيي پسر برادر امام را به نام علي بن اسماعيل بن جعفر از مدينه خواست تا به وسيله او از امام و جعفر نزد هارون بدگويي كند. گويند امام هنگام حركت علي بن اسماعيل از مدينه او را احضار كرد و از او خواست كه از اين سفر منصرف شود. و اگر ناچار مي خواهد برود از او سعايت نكند. علي قبول نكرد و نزد يحيي رفت و بوسيله او پيش هارون بار يافت و گفت از شرق و غرب ممالك اسلامي مال به او مي دهند تا آنجا كه ملكي را توانست به هزار دينار بخرد. هارون در آن سال به حج رفت و در مدينه امام و جمعي از اشراف به استقبال او رفتند. اما هارون در قبر حضرت رسول (ص) گفت يا رسول الله از تو پوزش مي خواهم كه مي خواهم موسي بن جعفر را به زندان افكنم زيرا او مي خواهد امت ترا برهم زند و خونشان بريزد. آنگاه دستور داد تا امام را از مسجد بيرون بردند و او را پوشيده به بصره  نزدوالي آن عيسي بن جعفربن منصور بردند.<br /><br /> عيسي پس از مدتي نامه اي به هارون نوشت وگفت كه موسي بن جعفر در زندان جز عبادت ونماز كاري ندارد يا كسي بفرست كه او را تحويل بگيرد يا من او را آزاد خواهم كرد. هارون امام را به بغداد آورد و به فضل بن ربيع سپرد و پس از مدتي از او خواست كه امام را آزاري برساند اما فضل نپذيرفت و هارون او را به فضل بن يحيي بن خالد برمكي سپرد. چون امام در خانه فضل نيز به نماز و روزه و قرائت قرآن اشتغال داشت فضل بر او تنگ نگرفت و هارون از شنيدن اين خبر در خشم شد و آخر الامر يحيي امام را  به سندي بن شاهك سپرد و سندي آن حضرت را در زندان مسموم كرد و چون آن حضرت از سم وفات يافت سندي جسد آن حضرت را به فقها و اعيان بغداد نشان داد كه ببيند در بدن او اثر زخم يا خفگي نيست. بعد او را در باب التبن در موضعي به نام مقابر قريش دفن كردند. تاريخ وفات آن حضرت را جمعه هفتم صفر يا پنجم يا بيست و پنجم رجب سال 183 ق در 55 سالگي گفته اند.</p> Fri, 17 Jul 2009 12:58:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=taakhar&postid=231 taakhar http://taakhar.blogfa.com/post-231.aspx